Bij niet-stemmers is een wereld te winnen

Met een onderbreking van vier jaar – de periode 2014-2018 vormden VVD, D66 en SP het college van burgemeester en wethouders – heeft het bestuur in de Stopera sinds 2006 een linkse signatuur.

Op voornoemde periode na maakten PvdA en GroenLinks het leeuwendeel uit van het college. Al bijna twintig jaar bepalen deze twee partijen, die vanaf nu ook in Amsterdam als één zullen doorgaan, voor een groot deel het beleid in de stad.

Opvallend is dat veel Amsterdammers klagen over (zwerf)afval, veiligheid, het overtoerisme, de woningnood en dan vooral het gebrek aan betaalbare huur- en koopwoningen. Uit het stemgedrag van de Amsterdammers mag je opmaken dat men dus tevreden is over hoe de stad wordt bestuurd, anders kies je wel voor een andere richting. Of het merendeel van de kiezers heeft geen moeite met voornoemde problematiek, die ondanks acht jaar links beleid alleen maar groter is geworden of het betekent simpelweg dat voornamelijk tevreden Amsterdammers de gang naar de stembus hebben gemaakt, de ontevreden Amsterdammer gelooft er niet meer in.

En dus mag het zittende stadsbestuur zichzelf de lage opkomst aanrekenen. Meer dan de helft van de  stemgerechtigde Amsterdammers voelt zich niet gehoord, heeft daardoor geen vertrouwen in de politiek en gooit daarom de stempas direct na binnenkomst bij het oud papier. Het is een veelgehoorde klacht: de gemeente luistert niet, de gemeente is er niet voor ons.

Als je dat weet te doorbreken, levert je dat als partij een stortvloed aan stemmen op. Overtuig de helft van de niet-stemmers en je bent in één klap de grootste partij met zo’n twintig zetels.

Maar overtuigen – en dus de opkomst bij de verkiezingen laten stijgen – doe je alleen als je er ook werk van maakt. Die schone taak ligt bij het nog te vormen college en de nieuwe gemeenteraad. Stap uit die ivoren toren aan de Amstel. Lees ingezonden brieven en buurtverhalen of kijk naar schrijnende beelden in de lokale media, daarin vertellen Amsterdammers wat ze vinden, voelen en missen in hún stad. Maar belangrijker, reageer en onderneem actie met en voor de bewoners.

47 procent van de Amsterdammers nam de moeite om te stemmen, meer dan de helft – 53 procent –niet. Of dat komt uit ontevredenheid, onverschilligheid, boosheid, wantrouwen of gewoon geen zin; daar is een wereld te winnen. Maakner wat van de komende vier jaar, wees er voor de Amsterdammer.

Nol de Vries