Dure stad

Een opvallend bericht eind vorig jaar in de Britse krant The Telegraph: Amsterdam blijkt prijziger dan bijvoorbeeld Parijs, Stockholm of Londen. Er werd gekeken naar de kosten van een verblijf van twee nachten inclusief eten, musea en hotelovernachtingen. De journalist was vooral verbaasd over de hoge kosten van een broodje en kopje muntthee in Amsterdam.

Wij weten het al langer: Amsterdam is een mooie stad, maar ook een dure stad. Niet alleen voor een toerist, maar ook voor de bewoners. Vooral als je kijkt naar de huizenprijzen. De gemiddelde WOZ-waarde van een Amsterdamse woning is volgens het CBS gestegen naar € 518.000, een stijging van 4% ten opzichte van vorig jaar. Deze waarde, die ook voor huurwoningen geldt, vormt de basis voor onze gemeentelijke onroerendezaakbelasting (OZB).

Juist die OZB schoot het afgelopen jaar omhoog, met maar liefst 27%. Tel daarbij op dat veel woningen in Amsterdam-Zuid op erfpachtgrond staan, waarvan de canon ook jaarlijks stijgt. Dit zijn serieuze bedragen die maandelijks van onze rekening worden afgeschreven.

Maar het houdt niet op bij de OZB en erfpacht. Ook de afvalstoffenheffing, rioolheffing en waterschapsbelasting zijn sinds 2022, met het aantreden van het huidige college, fors toegenomen. Als je al deze stijgingen bij elkaar optelt, heb je het al snel over honderden euro’s extra per jaar die we moeten betalen.

Dan hebben we het nog niet eens over de inflatie. De prijzen van voedingsmiddelen en energie blijven stijgen, waardoor ons besteedbaar inkomen verder onder druk komt te staan. Ook in Amsterdam-Zuid wordt dat gemerkt.

De vraag die bij veel Amsterdammers leeft, is of wonen in onze geliefde stad, en dan met name in Zuid, langzaamaan onbetaalbaar wordt. De gemeente zou in plaats van het verhogen van de lokale belastingen ook kunnen kijken naar haar eigen uitgaven. Voor de gemeente is het mogelijk om minder geld uit te geven, bijvoorbeeld door af te stappen van ambities met weinig resultaat.

Kune Burgers

k.burgers@vvdamsterdam.nl